Nieuwsarchief

Maar dan in 't Hoeselts.

Maandag 12 november stonden ze in het auditorium van Bilisium weer mèt hin konte on de diër aut. Ditmaal voor de spreekbeurt van Piet Thoelen uit Hoeselt. In zijn bekende en alom gewaardeerde stijl - mèt stront ên drêk traon - doorploeterde hij onvermoeibaar de geschiedenis van zijn gemeente, vaak aan de hand van oude kaarten en met een sterke nadruk op de verhouding met grote buur Bilzen.

Grote buur?? How, jong!

Hoeselt is eeuwenlang groter en meer bevolkt geweest, zo blijkt, dan de versterkte vesting die Bilzen was. Dat mocht toch wel even in de verf gezet worden. Dat Bilzen al sinds mensenheugenis trotwaars heeft, terwijl de geschiedenis van de drabbelêrre uit Hoeselt zich lange tijd rond een plojjer heeft afgespeeld, werd even onder de mantel der liefde geveegd.

De spreker gaf een uitputtend overzicht van de goederen en landerijen die in de loop van de geschiedenis, en tot frustratie van sommigen, naar Bilzen 'verhuisden', hij gaf passant een nieuwe verklaring aan enkele historische hoevenamen, en struikelde heel behendig niet over de hele lappen gronds die bij de aanleg van de autoweg naar Hoeselt gingen. Als u ons dit chauvinistisch wederwoord niet ten kwade wilt duiden ...

Hoe dan ook: het gevreesde 'bloedvergieten' bleef die avond gelukkig beperkt tot het hilarische relaas van enkele memorabele vechtpartijen en grensschermutse-lingen in ons beider (kermis)verleden.

Leerrijk was het ook om te vernemen wat de historische achtergronden zijn bij de grote dialectverschillen tussen het 'Luikse' en op Tongeren gerichte Hoeselt en het 'Loonse' Bilzen. De 'ontsluiting' naar Bilzen dateert immers pas van de 19e eeuw. Wat meteen een mooie aanloop betekent naar onze eerstvolgende auditoriumlezing op dinsdag 8 januari over de dialectrijkdom van de streek.

Hierna ziet u enkele sfeerbeelden. Onze oprechte dank aan de spreker voor een beklijvende geschiedenisles!